علم سلوک - فضلى، على - الصفحة ٢٩٨ - ٢ دنيا دوستى

گردد، اندوهگين نشود.[١]

شيخ‌الرئيس بوعلى سينا در بيانى ژرف، زهد را به لحاظ غرض، به زهد زاهدانه و زهد عارفانه تقسيم كرده است؛ زهد زاهدانه كه به نوعى داد و ستد تاجرانه است، آن است كه زاهد، سوداگرانه كالاى باقدر و قيمت آخرت را با فروش كالاى بى‌قدر و قيمت دنياى محدود مى‌خرد؛ به خلاف زهد عارفانه كه درمقام توجه به خداى سبحان رخ مى‌نماياند؛ به‌گونه‌اى كه دل را پاكيزه نگه دارد واز هر چيزى كه دل را از خداى سبحان باز مى‌دارد، روى بگرداند و احرارگونه، ماسواى مولاى هستى را چنان حقير و كوچك ببيند كه هيچ اعتنايى به آنها نكند.[٢] امام صادق (ع) فرمود: «زهد ترك هر چيزى است كه تو را از خدا بازمى‌دارد.»[٣]

[١] - ابوالقاسم قشيرى، رساله قشيريه، ص ١٧٦.

[٢] - نصيرالدين محمد طوسى، شرح الاشارات و التنبيهات، ج ٣، ص ٣٧٠.

[٣] -« و هو تركك كل شي‌ء يشغلك عن الله.»( محمدباقر مجلسى، بحارالأنوار، ج ٧٠، ص ٣١٥.)