علم سلوک - فضلى، على - الصفحة ٢٥ - شريعت، طريقت و حقيقت

علم ما با حديث رسول‌الله ٦ گره خورده است.[١]

مذهب ما به اصول كتاب و سنت مقيد است.[٢]

اين راه را كسى بايد كه كتاب خداى سبحان بر دست راست گرفته‌باشد و سنت مصطفى ٦ بر دست چپ گرفته و به روشنايى‌اين دو شمع مى‌رود تا نه در مغاك شبهت افتد و نه درظلمت بدعت.[٣]

تمام راه‌ها بر مردم بسته است، جز آن كس كه در پى اثر رسول‌الله ٦ گام بردارد و از سنتش پيروى كند و هماره بر راه و طريقه او ملازمت داشته باشد.[٤]

اين نه سخن جنيد، كه نداى همه عارفان بلندپايه است كه در جاى‌جاى آثار خويش، آن را منعكس ساخته‌اند.

بنابراين عارف مسلمان، انسانى متعالى است كه در پرتو آموزه‌هاى وحيانى، فطرتش را بارور مى‌سازد؛ آموزه‌هايى كه عارفان آنها را در سه حوزه شريعت، طريقت و حقيقت جاى مى‌دهند و بر پايه اين سه ساحت و به روشى خاص، فطرت را بارور مى‌سازند.

شريعت، طريقت و حقيقت‌

شريعت، طريقت و حقيقت، سه واژه برگرفته از سخن رسول خاتم ٦ است؛ نه واژگان خودساخته عارفان:

[١] - ابوحفص عمر بن محمد سهروردى، عوارف المعارف، ص ٣٦.

[٢] - ابوالقاسم قشيرى، رساله قشيريه، ص ٥٢.

[٣] - فريد الدين عطار نيشابورى، تذكرة الأولياء، ص ٤٩٣.

[٤] - ابوعبدالرحمن سلمى، طبقات الصوفية، ص ١٣٢.