علم سلوک - فضلى، على - الصفحة ٣١٨ - ٥ اخلاص
براى يك وجه عمل كن كه تو را از همه وجوه كفايت مىكند.[١]
شيخ بهايى نيز مىنويسد:
مراد از نيت صادق، برانگيختن دل به سوى طاعت است؛ بىآنكه در آن چيزى جز وجهالله لحاظ شود.
و به تعبير قرآن كريم:
وَمَا تُنفِقُونَ إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ؛[٢] جز براى وجهاللهى انفاق مكنيد.
وَمَا آتَيْتُمْ مِنْ زَكَاةٍ تُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ؛[٣] آنچه را از زكات- درحالىكه وجه خدا را خواستاريد- داديد.
بنابراين «بار خدايا! نيات ما را در معامله با خود خالص گردان.»[٤] سالكان براى آنكه فضيلت اخلاص را در فطرت خويش شكوفا سازند و نيت را وجهاللهى كنند، بايد اسم مناسب با آن فضيلت را بشناسند و با يقينى كامل با آن زندگى كنند كه همانا آن «اسماحد» است؛ يعنى فرد متفرد؛[٥] اسمى كه نشان توحيد خداى سبحان است و تنها او را شايسته خدايى مىشناساند. پس زندگى با آن موجب حكومت وجهالله بر دل مىشود و خدا را اله يكتاى دل مىكند و ديگر وجوه دل را مقهور مىنمايد؛ وجوهى كه با طغيان هواى نفس در دل آدمى ريشه مىدوانند و رشد مىكنند و داعيه الاهى و خدايى دارند و حكومت مىكنند؛
[١] -« اعمل لوجه واحد يكفيك الوجوه كلها.»( محمد محمدى رىشهرى، ميزان الحكمة، ج ٣، ص ١٠٠٥.)
[٢] - بقره( ٢): ٢٧٢.
[٣] - روم( ٣٠): ٣٩.
[٤] - قال على بن الحسين( ع):« أخلص نياتنا فى معاملتك.»( عباس قمى، مفاتيح الجنان، ص ٢٠٥.)
[٥] - قال الباقر( ع):« الأحد الفرد المتفرد.»( محسن فيض كاشانى، تفسير الصافى، ج ٥، ص ٣٩١.)