علم سلوک - فضلى، على - الصفحة ٢٤٢ - ٢ استبتال و استقبال در ذكر

را هنگام ذكرت فراموش كنى و هنگام امرت مفقود بدارى.[١]

سالك با ذكر استقبالى كه ذكر جمعيت‌آور است، همواره در مقام اجراى حكم «

الا الله‌

» در دل است، تا به آثار گران‌قدرى كه در سخنان اهل‌بيت : آمده، دست يابد كه برخى از آن آثار عبارتند از:

يك. شرح صدر و گسترش توان دل براى حشر با خداى سبحان؛[٢]

دو. اطمينان و آرامش الاهى؛[٣]

سه. انس با خداى محبوب؛[٤]

چهار. محبت خداى سبحان؛[٥]

پنج. همنشينى با خداى سبحان؛[٦]

شش. رشد و پرورش دل‌[٧] كه اين اثر اخير، همان رشد سلوكى است كه از آنِ ذاكر مى‌شود؛ زيرا وى با ذكر دمادم استقبالى، موجب ظهور سلطان ذكر بر دل گشته، مذكور را بر دل حاكم مى‌سازد تا اين حكومت، موجب تجلّى آن مذكور بر دل گشته، اين تجلى موجب بروز اثرى خاص در دل مى‌گردد؛ آن‌گونه كه ابوالحسن هجويرى مى‌گويد: «تأثير انوار حق است به حكم اقبال بر دل مقبلان‌

[١] -« لن تذكرة حقيقه الذكر حتى تنسى نفسك فى ذكرك وتفقدها فى امرك.»( عبدالواحد آمدى، غررالحكم و دررالحكم، ح ١٠٣٥٩.)

[٢] - امام على( ع):« الذكر يشرح الصدر.»( همان، ح ٥١٦٥.)

[٣] -« أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ.»( رعد( ١٣): ٢٨.)

[٤] - امام على( ع):« الذكر مفتاح الانس» و« ذاكر الله مؤانسة.»( عبدالوحد آمدى، غررالحكم و دررالحكم، ح ٥٤١ و ٥١٦٠.)

[٥] - رسول الله٦:« من اكثر ذكر الله أحبه.»( محمدباقر مجلسى، بحارالأنوار، ج ٧٧، ص ٢٩٠.)

[٦] - امام على( ع):« الذكر مجالسة المحبوب.»،( عبدالواحد آمدى، غررالحكم و دررالحكم، ح ٣٢١.) رسول‌الله٦:« انا جليس من ذكرنى.»( محمدباقر مجلسى، بحارالأنوار، ج ٩٣، ص ١٥٣.)

[٧] - امام على( ع):« الذكر نور و رشد.»( عبدالواحد آمدى، غررالحكم و دررالحكم، ح ٦٠١.)