ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٩٩

دست به دست نگردد» دولت چيزى است كه ميان جمعى دست به دست شود، يك بار از اين باشد و يك بار از آن، يعنى تا غنيمت ميان توانگران شما دست به دست نشود، و چون دوران جاهليت در آن عمل نشود و اين جمله خطاب به مؤمنان است نه به پيغمبر (ص).

كلبى گفته: اين آيه در باره رؤساى مسلمين نازل شد كه گفتند: يا رسول الله تو انتخابى خود را از غنيمت با يك چهارم آن بردار و باقى را به ما واگذار، رسم جاهليت اين بوده شعرى هم براى گواه خواندند: چار يك از تو است و صفاياى مال الخ ... اين آيه نازل شد و صحابه گفتند: به چشم ما پيروان امر خدا هستيم و امر رسول خدا، سپس خدا فرمود: «آنچه رسول به شما داد بگيريد و آنچه را از شما دريغ كرد وانهيد» يعنى هر چه از غنيمت را كه رسول خدا به شما داد بگيريد و بدان راضى باشيد و هر فرمانى به شما داد انجام دهيد و از هر چه شما را نهى كرد باز ايستيد زيرا او امر و نهى نكند جز به دستور خدا، و اين شامل است هر چه را پيغمبر بدان امر كند يا نهى كند از آن، و اگر چه در خصوص آيه غنيمت وارد است، زيد شحّام از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرمود: خدا هر چه به هر پيغمبرى عطا كرده به محمد هم عطا كرده.

به سليمان فرمود: «فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ‌» و براى رسول خدا (ص) فرمود: «ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا» تا اينجا از تفسير طبرسى است.

از تأمل در اين آيات و تفاسيرى كه براى آن نقل شده نكات زير استفاده مى‌شود:

الف- آيه اول راجع به اموال غير منقول است، و موضوع آن زمين و خانه و باغى است كه از قبيله بنى النضير بعد از كوچ از مدينه به جا ماند، و موضوع آيه دوم شامل اموال منقول هم هست كه عبارت از غنيمتى باشد كه‌