ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٣١

مؤمن محض و مشرك محض، امام باقر (ع) فرمود: اول كسى كه برگردد همسايه شما حسين است (خطاب به اهل كوفه) سلطنت كند تا از پيرى ابروانش بر چشمانش بريزند، فرمود: كسى كه پيش از قيامت حساب مردم را متصدى است حسين بن على (ع) است و روز قيامت براى بردن به بهشت يا بردن به دوزخ بر پا مى‌شود.

و در روايت صحيح است كه زراره گويد: از امام صادق (ع) راجع به اين امور مهمه مانند رجعت و مانندش پرسيدم، فرمود: از اينكه مى‌پرسيد هنوز وقتش نرسيده و خداى عز و جل فرموده (٣٩ سوره يونس): (بلكه دروغ شمردند آنچه را در علم آنها نگنجيد و هنوز تأويل آن را درك نكرده‌اند).

در روايت موثق است كه امام باقر (ع) به ابو بصير فرمود: مردم عراق منكر رجعت هستند؟ گفت: آرى، فرمود: مگر قرآن نمى‌خوانند (٨٣ سوره نمل):

(روزى كه محشور سازيم از هر امتى فوجى را).

و ابى الصلاح گويد: امام باقر (ع) به من فرمود: از برگشتنها از من مى پرسى؟ گفتم: آرى، فرمود: اين از قدرت است و منكر آن نباشند جز قدريه، اين قدرت خدا است مبادا منكر آن گردى.

در تفسير عياشى از امام صادق (ع) در قول خداى تعالى (٦ سوره اسراء):

(سپس برگردانيم به سود شما برگشت به آنان را) فرمود: مقصود خروج حسين (ع) است در رجعت با هفتاد تن از اصحابش كه با او شهيد شدند با خودهاى زرندودى كه دو رويه دارند، و به همه مردم ابلاغ مى‌كنند كه اين حسين است كه خروج كرده، نبايد مؤمنان در باره او شك كنند، او نه دجال است و نه شيطان، و حجت قائم هم ميان شما است و چون در دلهاى مؤمنين بر جا شد كه آن حضرت حسين (ع) است، موت حجت قائم در رسد و آنكه وى را غسل دهد و كفن كند و حنوط نهد و در گورش گذارد حسين بن على (ع) است چون متولى امام جز امام نباشد.