ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٣٢

و على بن ابراهيم در روايت حسن از على بن الحسين (ع) در تفسير قول خدا (٨٥ سوره قصص): (به راستى آن كه قرآن را بر تو فرض كرده تو را به وعد مقرر برگرداند) فرمود: رجعت مى‌دهد به سوى شما پيغمبر شما را.

و شيخ صدوق در فقيه از امام صادق روايت كرده كه از ما نيست كسى كه ايمان به رجعت ما ندارد و متعه ما را حلال نمى‌داند، و شيخ در كتاب غيبت خود به اسناد خود از مفضل روايت كرده كه امام صادق (ع) فرمود: چون قائم ظهور كند بالاى سر مؤمن روند در قبر او، و به او گويند اى فلانى به راستى صاحب الامر تو ظهور كرده، اگر خواهى خود را به او برسانى برسان و اگر خواهى در سايه كرامت پروردگار خود بيارامى بيارام.

در مسائل سرويه از شيخ مفيد قدس سره كه از وى سؤال شده از آنچه روايت شده از مولاى ما جعفر بن محمد الصادق (ع) در رجعت و چه معنى دارد، قول آن حضرت كه از ما نيست هر كه نپذيرد متعه ما را و ايمان نياورد به رجعت ما، آيا اين رجعت حشرى است براى خصوص مؤمن در دنيا يا شامل ظالمين جبارهم مى‌شود پيش از روز قيامت.

شيخ بعد از جواب از متعه نوشت: و امام فرموده او كه هر كه به رجعت ايمان ندارد از ما نيست مقصودش اين است كه خداى تعالى مردمى را محشور كند از امت محمد (ص) بعد از مرگ و پيش از قيامت، و اين مذهب مختص به آل محمد است و قرآن بدان گواه است، خداى عز و جل در باره حشر اكبر روز قيامت فرموده (٤٧ سوره كهف): (آنها را محشور كرديم و احدى از آنها را ترك نكرديم، ولى در حشر رجعت پيش از قيامت فرمايد (٨٣ سوره نمل): (و روزى كه محشور كنيم از هر امتى فوجى از كسانى كه به آيات ما تكذيب كنند و آنها رانده شوند) و خدا خبر داده كه حشر دو تا است عام است و خاص، و خدا خبر داده از ظالمانى كه محشور شوند و در حشر اكبر گويند (١١ سوره غافر):

(پروردگارا ما را ميراندى دو بار و زنده كردى دو بار)- يك بار در رجعت و