ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٥٥ - شرحها
مشغول جمع قرآن بود و به فاطمه (ع) فرمود: برو جواب اينها را بگو.
٢- در حادثه خونين يمامه هزار و دويست تن از قرّاء قرآن كشته شدند و اين نگرانى پيش آمد كه قرّاء در ميدانهاى جهاد اسلامى كه تازه شروع شده بود از ميان بروند و قرآن هم از ميان برود و صحابه در فكر جمع قرآن بر آمدند.
٣- جمع قرآن در زمان عمر و عثمان.
مجلسى (ره) گويد: اصحاب ما در باره قرآن اختلاف دارند، صدوق و ابن بابويه و جمعى گويند كه همه قرآن همين است كه معلوم و معروف است طبق قرائت قرّاء سبعه و همگنان آنها هيچ گونه تغيير و كم و كاستى در ظاهر آن رخ نداده، ولى كلينى و شيخ مفيد و جمعى ديگر گويند كه نسخه جامع قرآن نزد ائمه است و آنچه در مصاحف است بعضى از آن است و امير المؤمنين (ع) بود كه آن را طبق نزول بر پيغمبر جمع كرد و به صحابه منافق عرضه كرد و نپذيرفتند و آنها در زمان عمر و عثمان آهنگ جمع آن كردند چنانچه تفصيلش در كتاب قرآن بيايد، شيخ ما مفيد روح اللَّه روحه در جواب مسائل سرويه گفته كه آنچه ميان دو صفحه جلد قرآن است و در دست است همه كلام خدا و نازل كرده او است و كلام بشرى در آن وارد نشده و آن جمهور قرآنى است كه نازل شده و بقيه آنچه به عنوان قرآن نازل كرده نزد نگهدار شريعت و امانت دار احكام سپرده است و چيزى از آن از دست نرفته و گر چه با قرآن موجود نپيوسته به چند جهت:
١- قصور مردم از معرفت اين قسمت.
٢- مردم نسبت بدان ترديد به خود راه مىدادند و در شك مى افتادند.
٣- مطالبى بوده كه عمداً آن را نفى كردند و نپذيرفتند.
٤- قسمتهائى كه عمداً آن را از قرآن حذف كردند.