موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤١ - فصل دوم در بيان تأثير رأفت
است كه قلوب را به خود مجذوب نموده، و بالفطره حفظ نظام عالم را مىفرمايد.
اين رحمت و رأفت است كه معلّمين روحانى و انبياء عظام و اولياء كرام و علماء باللَّه را به آن مشقّتها و زحمتها اندازد براى سعادت نوع خود و خوشبختى دائمى عائله انسانى؛ بلكه نزول وحى الهى و كتاب شريف آسمانى، صورت رحمت و رأفت الهيه است در عالم ملك، بلكه تمام حدود و تعزيرات و قصاص و امثال آن، حقيقت رحمت و رأفت است كه در صورت غضب و انتقام جلوه نموده: وَ [لَكُمْ] فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ [١]، بلكه جهنم رحمتى است در صورت غضب براى كسانى كه لياقت رسيدن به سعادت دارند. اگر تخليصاتى و تطهيراتى كه در جهنم مىشود نبود، هرگز روى سعادت را آن اشخاص نمىديدند.
بالجمله: كسى كه قلب او از رأفت و رحمت به بندگان خدا خالى باشد، او را بايد از مسلك اين جمعيت خارج كرد و از حق دخول در عائله بشرى محروم نمود.
اهل معرفت فرمايند: «بسط بساط وجود و كمال وجود، به اسم رحمان و رحيم است» [٢].
و اين دو اسم شريف، از امّهات اسماء و اسماء محيطه واسعه است، چنانچه در كريمه الهيه است: وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ [٣]، و فرمايد:
[١] «اى خردمندان، شما را در قصاص زندگى است». (البقرة (٢): ١٧٩)
[٢] ر. ك: تعليقات على شرح فصوص الحكم، امام خمينى، ص ٧، التعليقه ٢؛ شرح دعاء السحر، ص ٤٩ و ٥١؛ مصباح الهداية إلى الخلافة و الولاية، المصباح الأوّل، نور ١٦.
[٣] «و رحمت من همه چيز را فرا گرفته است». (الأعراف (٧): ١٥٦)