موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٩ - فصل هشتم در ذكر مختصرى براى علاج غضب

تاريك و ظلمانى كند، و كسى كه مالك غضبش نباشد، مالك عقلش نيست» [١].

و از حضرت باقر منقول است كه: «كسى كه غضبش را از مردم نگاه دارد، خداوند عذاب روز قيامت را از او نگاه دارد» [٢].

احاديث شريفه در اين باب، بيش از آن است كه در اين مختصر بتوان گنجاند [٣].

فصل هشتم در ذكر مختصرى براى علاج غضب‌

بدان‌كه ما در كتاب اربعين، در شرح حديث هفتم، تا اندازه‌اى بسط و تفصيل در موضوع غضب و علاج آن داديم‌ [٤]. از اين جهت، در اين كتاب به‌طور اختصار شمه [اى‌] از حاصل آن كتاب را مذكور مى‌داريم تا اين‌جا نيز خالى از فايده نباشد:

بدان‌كه علاج اساسى نفس بايد در حال خاموشى اشتعال قوّه غضبيه باشد؛ زيرا كه در حال اشتعال اين آتش هولناك سوزنده و فوران اين نائره كشنده، خيلى مشكل است جلوگيرى از آن، در اين هنگام اطبّاء نفوس نيز از علاج آن عاجزند؛

[١] الكافي، ج ٢، ص ٣٠٥، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الغضب»، حديث ١٣.

[٢] الكافي، ج ٢، ص ٣٠٥، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الغضب»، حديث ١٥.

[٣] ر. ك: الكافي، ج ٢، ص ٣٠٢، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الغضب»؛ بحار الأنوار، ج ٧٠، ص ٢٦٢، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب مَساوى الأخلاق»، باب ١٣٢؛ مستدرك الوسائل، ج ١٢، ص ٦- ١٥، «كتاب الجهاد»، «أبواب جهاد النفس».

[٤] شرح چهل حديث (اربعين حديث)، امام خمينى قدس سره، ص ١٥٧.