موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧٩ - فصل پنجم در بيان ابتلاء مؤمنين

افعالى است، و در اين مقام، رضا به قضاء اللَّه به كمال مرتبت حاصل آيد. درجه ثانيه، مشاهده تجلّى صفاتى و اسمائى است. درجه ثالثه، مشاهده تجلّى ذاتى است، و اين دو مقام ارفع از اسم رضا و امثال آن است، گرچه روح رضا، كه حقيقت محبّت و جذبه است، در اين مقام موجود است به‌طور كمال، و در احاديث شريفه اشاره به مقام كمال رضا فرموده: عَنْ أبي عَبْدِاللَّهِ [عليه السلام‌] قالَ: «إنَّ أعْلَمَ النّاسِ بِاللَّهِ أرْضاهُمْ بِقَضاءِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلّ» [١].

فصل پنجم در بيان ابتلاء مؤمنين‌

] چنانچه رضا از جنود عقل و رحمان است و از لوازم فطرت مخموره است، سخط از جنود جهل و ابليس و از لوازم فطرت محجوبه جاهله است و از نقصان معرفت به مقام ربوبيت و جهل به عزِّ شامخ حضرت حق- جلَّ و علا- است، و اين از ثمره خبيثه حبّ نفس و حبّ دنيا است كه چشم و گوش انسان را جز از شهوات و آمال دنياوى كور كند، و به واسطه احتجاب از مقامات روحانيه و مدارج اهل معرفت و معارج اصحاب قلوب، از ابتلائات كه مُصلِح نفوس و مُربّى قلوب است، روگردان شود و از اقبال دنيا كه بدترين افتتان و ابتلا است، راضى و فرحناك شود.

ما اكنون بعضى از روايات شريفه را در اين باب ذكر كنيم، شايد از بركت‌

[١] «همانا آگاه‌ترين مردم به خداوند، راضى‌ترين آنها به حكم و قضاى الهى است». (الكافي، ج ٢، ص ٦٠، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الرضا بالقضاء»، حديث ٢)