موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٤ - تتمّةٌ

چيزى نتوان از عذاب نجات دهد، گر چه زن و فرزند و هر چه در عالم است، فدا دهد.

همانا آتش جهنم شعله‌ور است و با آن شعله، گوشت و پوست و عصب و عروق را از استخوان مى‌ريزد، دائماً، پس مى‌رويد.

آن شعله به خود دعوت مى‌كند آنهايى را كه از حق روبرگردان شدند و پشت كردند و جمع كردند مال و منال را و خزينه كردند.

همانا انسان، بسيار حريص خلق شده؛ چون به او شرّى رسد، جزع كند، و چون خيرى رسد، منع كند و حقوق الهى و خلقى را ندهد.

و بايد دانست كه چون فطرت محجوبه، چون طبيعت ثانويه شده است از براى انسان، از اين جهت فرموده: إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً [١] و اين منافات با خلق فطرت بر سلامت ندارد، چنانچه واضح است.

و روايات شريفه در اين باب بسيار است، و ما به ذكر كمى از آن قناعت كنيم.

كافى بِإسْنادِهِ عَنْ أبي عَبْدِاللَّهِ- عليه السلام- قالَ: «قالَ أبُوجَعْفَرٍ عليه السلام: مَثَلُ الْحَرِيصِ عَلَى الدُّنْيا مَثَلُ دُوْدَةِ الْقَزِّ؛ كُلَّمَا ازْدادَتْ مِنَ الْقَزِّ عَلى نَفْسِها لَفّاً كانَ أبْعَدَ لَها مِنَ الْخُرُوجِ حَتّى تَمُوتَ غَمّاً». قالَ: وَ قالَ أبُو عَبْدِاللَّهِ: «أغْنَى الْغَنِيِّ مَنْ لَمْ يَكُنْ لِلْحِرْصِ أسيراً» [٢].

مى‌فرمايد: «مثل حريص به دنيا همچون كرم ابريشم است؛ هر چه به خود بيشتر بپيچد، از خارج شدن دورتر شود، تا آن‌كه بميرد». و حضرت صادق فرمود: «بى‌نيازترينِ بى‌نيازان كسى است كه اسير حرص نباشد».

[١] در نسخه اصل، «خلق انسان هلوعا» آمده است.

[٢] الكافي، ج ٢، ص ٣١٦، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب حبّ الدنيا و الحرص عليها»، حديث ٧.