موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٢٠

وجه مفرد آوردن «نور» و جمع آوردن «ظلمات» ٢٨٠

مضرّات مواجه شدن نفس انسانى با كدورات ٢٨٠

فصل دوم: در تعقيب اين مقصد و موعظت در اين باب ٢٨١

تشبيه حبّ دنيا به ريشه درخت ٢٨٢

خطر محبّت به دنيا ٢٨٣

روايتى از امام صادق (ع) ٢٨٣

ديدن انسان، برخى از مقامات خويش را قبل از خروج از اين عالم ٢٨٤

مشكل به نظر رسيدن طىّ مقامات در ابتداى امر ٢٨٤

فصل سوم: «فهم» از لوازم فطرت مخموره و «حمق» از لوازم فطرت محجوبه ٢٨٤

دليل فطرى بودن فهم با توجه به دو معناى آن ٢٨٤

بيان احتمالى راجع به آيه «سلام هى حتّى‌ ...» ٢٨٥

مقصود از قلب سليم در آيه «إلّا من أتى ...» با استفاده از روايت ٢٨٦

رجوع حمق به فطرت محجوبه ٢٨٦

دورى از خود و روحانيات، بالاترين مرتبه حمق ٢٨٦

مقصد چهاردهم: در «عفت» است و ضد آن «هتك» است‌

فصل اوّل: در بيان معنى عفّت است ٢٨٧

فضيلت اعتدال و رذيله بودن افراط و تفريط در هر سه قوّه ٢٨٧

شَرَه، جهت افراطى نفس بهيمه ٢٨٧

خمود، جهت تفريطى نفس بهيمه ٢٨٨

معناى هتك ٢٨٨

تتميم: فطرى بودن عفّت و تنفّر از هتك ٢٨٩

فصل دوم: در بيان ثمرات قوّه شهويّه ٢٩٠

وابستگى سعادت انسان به قوه شهويه ٢٩٠