موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٤٠ - فصل دوم در بيان فرق مابين رجاء و غرور است

و احاديث در اين باب بسيار است‌ [١].

اكنون عزيزا! مطالعه احوال نفس خود كن و از مبادى و ثمرات احوال نفس، خود را تمييز ده؛ ببين ما جزء كدام طايفه هستيم؟

آيا بزرگى خدا و عظمت رحمت و سعه مغفرت و بسط بساط عفو و غفران، ما را به آن ذات مقدّس اميدوار نموده يا به غرور شيطانى گرفتار شديم و از حق و صفات جمال وجلال او غافليم و سهل‌انگارى در امور آخرت ما را مبتلا نموده؟

احترام عظيم و مُنعم و احترام محضر هر كس، فطرى انسان است. ارباب دنيا كه از صاحبان نعيم دنيا يا صاحبان قدرت و عظمت دنيايى، در محضر آنها احترام كنند، چون تشخيص داد [ه‌ا] ند كه آنها عظيم و منعمند؛ پس فطرت محجوبه، آنها را دعوت به احترام نموده.

تو اگر از عظمت حق و سعه رحمت و بسط نعمت و مغفرت و تعميم عفو و غفران حق در قلبت جلوه‌اى حاصل است، فطرت مخموره تو را دعوت به‌

[١] ر. ك: الكافي، ج ٢، ص ٥٥، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الخوف و الرَّجاء»، و ص ٧١، «باب حسن الظّن باللَّه»، و ص ٧٢، «باب الاعتراف بالتقصير»؛ بحار الأنوار، ج ٦٧، ص ٣٢٣، باب ٥٩.