موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٠٨ - فصل پنجم راه تحصيل ايمان

خداوند منزَّه است از توصيف ديگران، گرچه مخلَصين (با فتح لام) مقام بالاتر از مخلِصين (با كسر لام) است، و ما- إن شاء اللَّه- در محل خود بيان آن را خواهيم كرد [١]. در هر صورت، اخلاص در تحصيل توحيد و تجريد، از مهمّات سلوك است- و كيفيت تحصيل آن را در باب خود، مذكور مى‌داريم- و پس از آن، از گناهان و مخالفات، توبه خالصى كند با شرايط خود كه در باب توبه بيايد.

و چون قلب را از كثافات خالى كرد، مهيّاى براى ذكر خدا و قرائت كتاب خدا شود، و تا قِذارات و كثافات عالم طبيعت در آن است، استفادت از ذكر و قرآن شريف ميسور نشود؛ چنانچه در كتاب الهى اشاره به آن فرمايد در سوره مباركه واقعه، آيه ٧٧ الى ٧٩:

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ^ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ^ لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ‌ [٢].

و در سوره مؤمن، [آيه‌] ١٣ فرمايد:

هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آياتِهِ وَ يُنَزِّلُ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ رِزْقاً وَ ما يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ يُنِيبُ‌ [٣].

پس از آن‌كه دل را براى ذكر خدا و قرآن شريف مهيّا نمود، آيات توحيد و اذكار شريفه توحيد و تنزيه را با حضور قلب و حال طهارت، تلقين قلب كند؛ به اين معنى كه قلب را چون طفلى فرض كند كه زبان ندارد و مى‌خواهد او را به زبان آورد؛ چنانچه آن‌جا يك كلمه را تكرار كند و به دهان طفل گذارد تا او ياد گيرد، همين‌طور كلمه توحيد را با طمأنينه و حضور قلب، بايد انسان تلقين قلب‌

[١] «به علّت ناتمام ماندن اين شرح نفيس، امام خمينى رحمه الله موفّق به وفاى بدين وعده‌نشده‌اند».

[٢] «كه به يقين اين قرآنى است كريم كه در نوشته‌اى مستور كه آن را لمس نكند جز پاكان».

[٣] «اوست خدايى كه آياتش را به شما نشان مى‌دهد، و از آسمان براى شما روزى نازل مى‌كند، و بجز كسى كه اهل انابه باشد، متذكّر نخواهد شد».