موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٠ - فصل پنجم در بيان ثمرات قوّه غضبيه

است، و نظام وجود بر كمال و خير است، و نقايص و شرور از اعدام و راجع به احتجاب فطرت و بُعْد از معدن نور و عظمت است.

فصل پنجم در بيان ثمرات قوّه غضبيه‌

] بدان‌كه قوّه غضبيه يكى از نعم بزرگ الهى است بر حيوان و بالخصوص بر انسان كه به واسطه اين قوّه شريفه، حفظ بقاى شخصى و نوعى و حفظ نظام عائله و بقاى فردى و جمعى شود؛ چون كه انسان تا در عالم مادّه و طبيعت واقع است، به واسطه تضادّ و تصادمى كه در اين عالم است و به واسطه قوّه قبول و انفعال و تأثّرى كه در طبيعت او است، دائماً در نضج و تحليل است كه اگر بدل مايتحلّل به او نرسد، به زودى مفسدات داخلى او را فانى و نابود مى‌كنند، و همين‌طور تا در عالم دنيا و تصادم واقع است، از براى او دشمن‌ها و مفسداتى هست كه اگر از آنها جلوگيرى نشود، انسان را به زودى زائل و فانى كنند.

و همين‌طور كه از براى شخص و فرد حيوان و انسان، مفسدات و موذيات خارجى و داخلى هست، از براى نظام عائله انسانى و نظام جمعيت و مدينه فاضله انسانيه، مفسدات و مخلّاتى است كه اگر ذَبّ و دفع از آنها نشود، به زودى نظام عائله و نظام مدينه فاضله به‌هم مى‌خورد، و به اسرع اوقات، عالم مدنيت رو به زوال و اضمحلال مى‌گذارد.

از اين جهت، عنايت ازليه الهيه و رحمت كامله رحمانيه اقتضاء نمود كه در حيوان مطلقاً، و در انسان، بالخصوص، اين قوّه شريفه غضبيه را قرار دهد كه حيوان و انسان- بما هو حيوان-، دفع موذيات خارجى و داخلى فردى خود