موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٣ - فصل دوم در بيان تأثير رأفت

و در شدت شفقت و رأفت آن بزرگوار بر همه عائله بشرى بس است آيه شريفه اول سوره شعراء كه فرمايد: لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ‌ [١].

و در اوائل سوره كهف كه فرمايد: فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى‌ آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً [٢].

سبحان اللّه! تأسف به حال كفّار و جاحدين حق و علاقه‌مندى به سعادت بندگان خدا، كار را چه قدر به رسول خدا صلى الله عليه و آله تنگ نموده كه خداى تعالى او را تسليت دهد و دل لطيف او را نگهدارى كند كه مبادا از شدت همّ و حزن به حال اين جاهلان بدبخت، دل آن بزرگوار پاره شود و قالب تهى كند.

و نيز خداى تعالى، مؤمنين را به اين صفت شريف، توصيف فرمايد در سوره مباركه فتح، آن‌جا كه فرمايد: مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ‌ [٣] الآية.

و روايات شريفه راجع به اين اوصاف شريفه، بسيار وارد است، و ما به ذكر بعض آنها قناعت مى‌كنيم.

در كتاب شريف وسائل، در كتاب حج از كتاب شريف كافى، سند به حضرت صادق رساند: إنَّهُ يَقُولُ لِأَصْحابِهِ: «اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا إخْوَةً بَرَرَةً، مُتَحابِّينَ فِي اللَّهِ،

[١] «شايد از اين‌كه ايمان نمى‌آورند خود را هلاك سازى». (الشعراء (٢٦): ٣)

[٢] «شايد اگر به اين سخن ايمان نياورند، خويشتن را از پى آنان از اندوه هلاك سازى». (الكهف (١٨): ٦)

[٣] «محمّد پيامبر خداست، و كسانى كه با او هستند بر كافران سخت‌گير و با يكديگر مهربانند». (الفتح (٤٨): ٢٩)