یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٨ - توبه و استغفار رسول اکرم صلی اللَّه علیه و آله

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١١، ص: ٢٨

عزوجل خمساً و عشرین مرة.

ایضاً کافی ج ٢ ص ٥٠٥:

کان رسول اللَّه صلی الله علیه و آله یستغفر اللَّه عزوجل کل یوم سبعین مرة و یتوب الی اللَّه عزوجل سبعین مرة.

در صافی ذیل سوره «اذا جاء نصر اللَّه و الفتح» از قمی نقل میکند:

قال نزلت بمنی فی حجة الوداع، فلما نزلت قال رسول اللَّه صلی اللَّه علیه: نُعِیتْ الی نفسی. قیل و لعل ذلک لدلالتها علی تمام الدعوة و کمال امر الدین. و فی الکافی والعیون عن الصادق علیه السلام: ان اول ما نزل اقرأ باسم ربک و آخره اذا جاء نصر اللَّه. و فی الکافی عنام سلمة قالت: کان رسول اللَّه صلی اللَّه علیه و آله بآخرة لا یقوم و لا یقعد و لا یجیئ و لا یذهب الّا قال: سبحان اللَّه و بحمده استغفر اللَّه و اتوب الیه. فسئلناه عن ذلک فقال: انی امرت بها. ثم قرأ هذه السورة.

همان طوری که در ورقه منشأ روحی و نفسانی توبه گفتیم، هر اندازه ایمان که صفحه ورود ضربه است قوی و مستحکم باشد، عکس العمل شدیدتر است. به تعبیر دیگر هر اندازه مثلًا خانهای پاکیزهتر باشد لکه در او نمایانتر است، هر اندازه آینه صافیتر و شفافتر باشد گردی که بر او مینشیند نمایانتر است. در کشور صالح، وجود جنایت، عکس العمل شدیدتر تولید میکند و به همین دلیل است که عکس العمل توبه و استغفار در پاکان و صافی دلان بیشتر و زیادتر است.