یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩٩ - اخلاق اسلامی

آن یکی دباغ در بازار شد

تا خرد آنچه ورا در کار بُد

چونکه در بازار عطاران رسید

ناگهان افتاد بیهوش و خمید

بوی عطرش زد ز عطاران راد

تا بگردیدش سر و بر جا فتاد

همچو مردار اوفتاد او بیخبر

نیم روز اندر میان رهگذر

جمع آمد خلق بر وی آن زمان

جملگان لاحولگو درمان کنان

آن یکی کف بر دل او میبراند

وز گلاب آن دیگری بر وی فشاند

آن یکی دستش همی مالید و سر

و آن در کهگل همی آورد تر

آن بخور عود و شکر زد به هم

و آن دگر از پوششش میکرد کم

و آن دگر نبضش که تا چون میجهد

و آن دگر بو از دهانش میستد

تا که مِی خوردست یا بنگ و حشیش

خلق درماندند اندر بیهُشیش

پس خبر بردند خویشان را شتاب

که فلان افتاده است اینجا خراب

یک برادر داشت آن دباغ زفت

گُربُز و دانا بیامد زود تفت

اندکی سرگین سگ در آستین

خلق را بشکافت و آمد با حنین

گفت من رنجش همی دانم ز چیست

چون سبب دانی دوا کردن جلی است