یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤١٠ - سخن بزرگان درباره عشق

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١١، ص: ٤٠٩

شدنی نیست. شعرا حق نداشتهاند که عشق را «نابینا» شمردهاند (چون عین هدایت و ارشاد و بینایی است ولی نه از نوع بینایی و هدایت و ارشاد عقل) [١] بعد از این باید پرده او را از روی چشمهایش برداریم.

در صفحه ١١٧ از افلاطون نقل میکند:

عشق مجازی نمیتواند پایدار باشد زیرا چیزی را دوست میدارد که بقا ندارد؛ همین که شکوفه جمال پژمرده شد آن عشق به جای دیگر پرواز میکند و سخنها و وعدههای خویش را فراموش میکند. اما عشق آسمانی، بر عکس راجع به روح است و دلداده یک روح زیبا در تمام عمر خود باوفا میماند زیرا به چیزی دلباخته است که ازلی و ابدی است.

ظاهراً مقصود افلاطون از روح زیبا روح انسانی نیست، روح کلی و عقل کلی است، پس غیر عشق عفیفی است که بوعلی میگوید و خواجه به مشاکله نفس عاشق و معشوق تفسیر میکند.

به هر حال مولوی میگوید: