مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥١٣ - توصیفات خدا به عظمت و جلال در قرآن

اعجاز قرآن

صحبت ما درباره اعجاز قرآن از نظر معارف الهی یعنی از نظر مسائل مربوط به خدا بود. عرض کردیم که در قرآن مسائل مربوط به خدا و به اصطلاح فلاسفه ماوراءالطبیعه، به شکلی عالی بیان شده است که قطعا برای یک بشر عادی مقدور نبوده است اینچنین مطلب را توصیف و توجیه کند، مخصوصا با توجه به محیط و وضع شخصی پیغمبر اکرم، و حتی اگر ما این جهت را هم در نظر نگیریم و فرض کنیم که پیغمبر در متمدنترین نقطههای جهان آن روز به دنیا آمده بود و آن مراحل فرهنگ عصر و زمان خودش را مثل دیگران طی کرده بود باز هم این شکل و این وضعی که قرآن درباره خدا و ماوراءالطبیعه سخن میگوید غیرعادی است. این مطلب را ما در چند تیتر به اصطلاح، خواستیم بیان کنیم: یکی اینکه قرآن خداوند را از نظر تسبیح و تنزیه به پاکترین و بیشائبهترین وجهی توصیف کرده است یعنی قرآن خدا را از آنچه که باید مبرّا دانست به شکل عجیبی مبرّا دانسته است و در این جهت باید قرآن را مخصوصا با کتابهای مقدس دیگری که در جهان وجود داشته و دارد مقایسه کرد که قرآن چقدر خدا را تنزیه میکند و از یک سلسله نسبتها و توصیفها مبرّا میداند، که در همه کتب مقدسی که در آن زمان وجود داشته و هنوز هم وجود دارد چنین تسبیح و تنزیه و تقدیسی نیست. در جلسه گذشته راجع به این جهت صحبت کردیم.

قسمت دوم این است که قرآن خدا را از جنبه عظمت و جلال، باز به نحوی توصیف کرده است که مافوق ندارد و در این جهت اگر قرآن را با همه مکتبهای مثبت دنیا درباره خدا مقایسه کنیم، قرآن را مافوق همه آنها میبینیم و میدانیم. در این جهت ما میتوانیم قرآن را مقایسه کنیم با مکتبهای فلسفی جهان، آنها که معتقد به خدا بودهاند. آنها هرگز خدا را به این عظمت و جلالی که