بخوانم، و این تنها قرآن است که یک چنین حلاوت و شیرینیای دارد که انسان هر چه بخواند شیرینی آن سلب نمیشود. این، حکایت میکند از یک نوع تناسب بسیار مرموز میان روح و فطرت بشر و این کلام که کلام خداست، و انسان چون واقعا کلام خالقش را دارد میشنود، ندای غیب و ماوراء طبیعت را دارد میشنود، هر چه میشنود خسته نمیشود.

به هر حال خواستم در آخر عرایضم توصیه کرده باشم، توصیهای را که آقای آرام دیروز کرد که واقعا این توجیه را بپذیریم و تا هر حدی که برایمان ممکن است این زبان را یاد بگیریم ولی هدفمان قرآن باشد که بعد بیشتر قرآن را تلاوت کنیم و عملا زیباییهای این کلام آسمانی را بهتر درک کنیم.

- بنده مطلبی نداشتم، فقط خواستم که یک پیشنهادی بکنم خدمت جناب آقای مطهری که فرمودند وقتی ما مطالب علمی را با قرآن مقایسه میکنیم، گذشته از نظریات زمان قرآن، زمان جدید هم وقتی مقایسه کنیم، مطلب قرآن یک بلندی آشکاری دارد یعنی مطالب قرآن در مسائل علمی از یک دید وسیعتر و بالاتری برخوردار است حتی نسبت به علوم جدید.

خواستم از ایشان تقاضا کنم که در این مورد مثالهایی بزنند و یک چیزهایی که بیشتر محسوس باشد، فرض بفرمایید راجع به خلقت انسان تئوریهایی بوده در قدیم و تئوریهایی هم هست در عصر حاضر، و خود قرآن هم در مورد خلقت انسان اشارات و بیاناتی دارد، چه بهتر که این مسائل بیان شود و یک دلیلی باشد که محسوس بوده و ما بیشتر بتوانیم ایمان و اعتقاد شنونده را به این ادعایی که درباره قرآن میکنیم جلب کنیم. بنده در این باره عرضی ندارم و متأسفانه حاضرالذهن هم نیستم که مثالهایی حتی از علم پزشکی خودمان بزنم راجع به نظرات قرآن و علم جدید. یک چیزی که خیلی مجمل و سطحی میتوانم بیان کنم این است که ما در طب دو مسأله داریم که در قدیم به یکی توجه شده بود و در جدید به قسمت دوم.

مسأله اول درمان دردهاست که از قدیم مورد توجه بوده از روی احتیاج و ضرورت، اما مسألهای که بیشتر در عصر حاضر توجه را جلب میکند بهداشت و پیشگیری از بیماریهاست.

آقایان همکاران توجه دارند که هر بیماری پس از درمان، عوارضش باقی میماند، حتی تراخم و حتی بیماریهای خیلی سطحی و پوستی و ساده؛ یعنی فردی که به یک بیماری مبتلا شد بعد از درمان هم تفاوت خواهد داشت با فردی که به این بیماری مبتلا نشده است، یا اگر فردی به سمّی آلوده شد، به فرض که آن سم را ترک کند و درمانهایی هم بکند، باز آثار خیلی دقیق این سم در وجود این شخص خواهد بود؛ و تا آنجایی که بنده اطلاع دارم اسلام جنبه پیشگیری دارد نسبت به بیماریها، مثلا راجع به بیماریهای مقاربتی درس طبی نداده اما