مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٩٠ - دو موقف ممتاز

امورُالْمُسْلِمینَ وَ لَمْ یکنْ فیها جَوْرٌ الّا عَلَی خاصَّةً [١].

شما خود میدانید من از همه برای خلافت شایسته ترم. به خدا سوگند مادامی که کار مسلمین روبه راه باشد و تنها بر من جور و جفا شده باشد مخالفتی نخواهم کرد.

٣. آنگاه که مالک اشتر از طرف علی علیه السلام نامزد حکومت مصر شد، آن حضرت نامهای برای مردم مصر نوشت (این نامه غیر از دستورالعمل مطوّلی است که معروف است). در آن نامه جریان صدر اسلام را نقل میکند، تا آنجا که میفرماید:

فَامْسَکتُ یدی حَتّی رَایتُ راجِعَةَ النّاسِ قَدْ رَجَعَتْ عَنِ الْاسلامِ یدْعونَ الی مَحْقِ دینِ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آله فَخَشیتُ انْ لَمْ انْصُرِ الْاسْلامَ وَ اهْلَهُ انْ اری فیهِ ثَلْماً اوْهَدْماً تَکونُ الْمُصیبَةُ بِهِ عَلَی اعْظَمَ مِنْ فَوْتِ وِلایتِکمُ الَّتی انَّما هِی مَتاعُ ایامٍ قَلائِلَ [٢].

من اول دستم را پس کشیدم تا آنکه دیدم گروهی از مردم از اسلام برگشتند (مرتد شدند اهل ردّه) و مردم را به محو دین محمّد دعوت میکنند. ترسیدم که اگر در این لحظات حساس، اسلام و مسلمین را یاری نکنم خرابی یا شکافی در اساس اسلام خواهم دید که مصیبت آن بر من از مصیبت از دست رفتن چندروزه خلافت بسی بیشتر است.

دو موقف ممتاز

علی علیه السلام در کلمات خود به دو موقف خطیر در دو مورد اشاره میکند و موقف خود را در این دو مورد، ممتاز و منحصر به فرد میخواند؛ یعنی او در هر یک از این دو مورد خطیر تصمیمی گرفته که کمتر کسی در جهان در چنان شرایطی میتواند چنان تصمیمی بگیرد. علی در یکی از این دو مورد حساس سکوت کرده است و در دیگری قیام؛ سکوتی شکوهمند و قیامی شکوهمندتر. موقف سکوت علی همین