مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٩٥ - مقایسه با سایر مواعظ

مواعظ بی نظیر

بزرگترین بخش نهج البلاغه بخش مواعظ است. تقریباً نیمی از نهج البلاغه را این بخش تشکیل میدهد و بیشترین شهرت نهج البلاغه مدیون موعظهها و پندها و اندرزها و حکمتهای عملی آن است.

بگذریم از مواعظ قرآن و یک سلسله مواعظی که از رسول اکرم- ولو مختصر- باقی مانده است و به منزله ریشه و سررشته نهج البلاغه به شمار میرود، مواعظ نهج البلاغه در عربی و فارسی بینظیر است.

بیش از هزار سال است که این مواعظ نقش مؤثر و خارق العاده خود را ایفا کرده و میکند. هنوز در این کلمات جاندار، آن نفوذ و تأثیر هست که دلها را به تپش اندازد و به احساسات رقّت بخشد و اشکها را جاری سازد و تا بویی از انسانیت باقی باشد این کلمات اثر خود را خواهد بخشید.

مقایسه با سایر مواعظ

ما در فارسی و عربی مواعظ زیادی داریم، مواعظی در اوج تعالی و لطافت ولی در قالب نظم و شعر.

در عربی قصیده معروف ابوالفتح بستی که با این بیت آغاز میشود: