مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٧ - خطاب قرآن به رسول اکرم

ما بیشتر باشد، نه اینکه من میخواهم- العیاذباللَّه- امتناع کرده باشم: «کی نُسَبِّحَک کثیراً. وَ نَذْکرَک کثیراً».

خطاب قرآن به رسول اکرم

در جای دیگر، قرآن خطاب به رسول اکرم (ولی نه به صورت سؤال رسول اکرم از خدا بلکه به صورت بیان الهی) یک کار انجام شده را ذکر میفرماید. در سوره مبارکه «الَمْ نَشْرَحْ» میفرماید:

الَمْ نَشْرَحْ لَک صَدْرَک..

آیا ما به تو شرح صدر ندادیم؟.

موسی تقاضای شرح صدر میکند، ولی نسبت به پیغمبر اکرم به صورت یک امر داده شده، قرآن میفرماید: آیا ما به تو شرح صدر ندادیم؟ ظرفیت فراوان ندادیم؟

یعنی ظرفیت فراوان شرط این کار است، و ما این شرط را به تو دادهایم.

وَ وَضَعْنا عَنْک وِزْرَک..

این بار سنگین را از دوش تو نهادیم.

آنجا موسی میگفت: «وَ یسِّرْ لی امْری» این بار سنگین را برای من آسان و سبک کن. اینجا قرآن به پیغمبر اکرم میفرماید که این بار سنگین را از دوش تو برداشتیم.

«الَّذی انْقَضَ ظَهْرَک.».

این خیلی حرف است: این بار سنگین که آنچنان سنگین بود که داشت پشت تو را میشکست. مخاطب، خاتم الانبیاء است، بار هم جز بار دعوت و تبلیغ و مواجه شدن با مردم نیست، مردمی که قصد هدایت و راهنمایی بلکه کشاندن آنها به سوی پروردگار را دارد. آنچنان این کار سنگین است که تعبیر قرآن این است: داشت پشت تو را میشکست. «انْقَضَ» ظاهراً معنایش این است: اگر ما سقفی چوبی داشته