مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٥٥ - منطق اسلام

منطق اسلام

ولی از نظر اسلام رابطه انسان و جهان از نوع رابطه زندانی و زندان و چاه و درچاه افتاده نیست، بلکه از نوع رابطه کشاورز است با مزرعه [١]، و یا اسب دونده با میدان مسابقه [٢]، و یا سوداگر با بازار تجارت [٣]، و یا عابد با معبد است [٤]. دنیا از نظر اسلام مدرسه انسان و محل تربیت انسان و جایگاه تکامل اوست.

در نهج البلاغه گفتگوی امیرالمؤمنین علیه السلام با مردی ذکر شده است که از دنیا مذمت کرده و علی علیه السلام او را که میپنداشت دنیای مذموم همین جهان عینی مادی است مورد ملامت قرار داد و به اشتباهش آگاه نمود [٥]. شیخ عطار این جریان را در مصیبت نامه به شعر در آورده، میگوید: