مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٦٣ - نص و وصیت

احقیت و اولویت

در فصل پیش عباراتی از نهج البلاغه در باره مقام ممتاز و فوق عادی اهل بیت و اینکه علوم و معارف آنها از منبع فوق بشری سرچشمه میگیرد و مقایسه آنها با افراد عادی غلط است، نقل کردیم. در این فصل قسمت دوم این بحث را یعنی عباراتی در باره احقیت و اولویت و بلکه تقدم و حق اختصاصی اهل بیت و مخصوصاً شخص امیرالمؤمنین علیه السلام میآوریم.

در نهج البلاغه در باره این مطلب به سه اصل استدلال شده است: وصیت و نص رسول خدا، دیگر شایستگی امیر مؤمنان علیه السلام و اینکه جامه خلافت تنها بر اندام او راست میآید، سوم روابط نزدیک نسبی و روحی آن حضرت با رسول خدا صلی الله علیه و آله.

نص و وصیت

برخی میپندارند که در نهج البلاغه به هیچ وجه به مسأله نص اشارهای نشده است، تنها به مسأله صلاحیت و شایستگی اشاره شده است. این تصور صحیح نیست، زیرا اولًا در خطبه ٢ نهج البلاغه- که در فصل پیش نقل کردیم- صریحاً در باره اهل بیت میفرماید:«وَ فیهِمُ الْوَصِیةُ وَ الْوِراثَةُ» یعنی وصیت رسول خدا صلی الله علیه و آله و همچنین وراثت رسول خدا صلی الله علیه و آله در میان آنهاست.