مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٤ - ب موج اسلامی

نکرده باشد. امروز نیز پس از چهارده قرن و در آغاز پانزدهمین قرن بعثت، بشر شاهد وسعت تدریجی و قوّت و قدرت روزافزون آن است.

تاریخ و آمار نشان میدهد که این آیین پاک قرن به قرن پیشتر رفته و بر عدد پیروان خویش افزوده است و این پیشرفتْ تدریجی و طبیعی بوده است، و اگر سرزمینی را مانند اندلس به زور از زیر سایه پرچم مقدس و پر جلالش بیرون بردهاند، سرزمینهای بزرگتر و پرجمعیت تری مانند اندونزی و چین و غیره به طوع و رغبت، افتخار پیرویاش را پذیرفتهاند.

قرآن کریم خاصیت رشد و نمو جنبش اسلامی را چنین توصیف میکند:

«... و مَثَل آنها در انجیل مَثَل زراعتی است که اول فقط سبزه نازکی از آن از زمین برمیدمد، پس خداوند او را نیرومند میسازد، آنگاه ستبر میگردد، پس روی تنه خویش میایستد، رشد و نمو سریع و سبزی و خرّمی این زراعت موجب شگفتی همه کشاورزان میشود، تا خداوند کافران و بدخواهان را به خشم آرد.» [١]

موج اسلامی در طول تاریخ چهارده قرنی خود با امواج مخالف سهمگین نژادی، مذهبی، سیاسی و فرهنگی روبرو شده است. بگذریم از سدها و دیوارهایی که مردم لجوج و متعصب و جاهل عرب صدر اسلام در جلو این موج مقدس کشیدند و یکی پس از دیگری درهم شکست. تاریخ اسلام، مخصوصاً در دویست ساله اول پر است از امواج مخالف مذهبی، نژادی و سیاسی که هیچ کدام تاب مقاومت نیاورده، نیست و نابود شدهاند و اکنون جز نامی از آنها در تاریخ نیست و تنها در این قرن، استعمارگران غربی- که به هر ریسمان پوسیدهای علیه اسلام دست مییازند- در صدد بهره برداری از آنها افتادهاند.

از آنها بالاتر، نهضتها و موجهای فکری و فلسفی و علمی و بالأخره فرهنگی این چهارده قرن است. نهضتهای فرهنگی با کسی و چیزی سر عناد ندارند، اما هر