کردی؟ آیا من بد امامی برای تو بودم؟ (من نمیدانم یک نوبت بوده است یا دو نوبت یا بیشتر، ولی همه اینها را که عرض میکنم نوشتهاند). یک بار مثل اینکه تحت تأثیر روحانیت علی قرار گرفت، گفت:«افَانْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِی النّار» [١] آیا یک آدم شقی و جهنمی را تو میتوانی نجات دهی؟ منِ بدبخت بودم که چنین کاری کردم؟ و هم نوشتهاند که یک بار که علی علیه السلام با او صحبت کرد، با علی با خشونت سخن گفت، گفت: علی! من آن شمشیر را که خریدم با خدای خودم پیمان بستم که با این شمشیر بدترین خلق خدا کشته شود، و همیشه از خدا خواستهام و دعا کردهام که خدا با این شمشیر بدترین خلق خودش را بکشد. فرمود: اتفاقاً این دعای تو مستجاب شده است، چون خودت را با همین شمشیر خواهند کشت.

علی علیه السلام از دنیا رفت. او در شهر بزرگی مانند کوفه است. غیر از آن عده خوارج نهروانی، باقی مردم همه آرزو میکنند که در تشییع جنازه علی شرکت کنند، بر علی بگریند و زاری کنند. شب بیست و یکم، مردم هنوز نمیدانند که بر علی چه دارد میگذرد و علی بعد از نیمه شب از دنیا رفته است. تا علی از دنیا میرود فوراً همان شبانه، فرزندان علی (امام حسن، امام حسین، محمد بن حنفیه، جناب ابوالفضل العباس) و عدهای از شیعیان خاص- که شاید از شش هفت نفر تجاوز نمیکردند- محرمانه علی را غسل دادند و کفن کردند و در نقطهای که ظاهراً خود علی علیه السلام قبلًا معین فرموده بود- که همین مدفن شریف آن حضرت است وطبق روایات، بعضی از انبیای عظام نیز در همین سرزمین مدفون هستند- در همان تاریکی شب دفن کردند و احدی نفهمید. بعد محل قبر را هم مخفی کردند و به کسی نگفتند. فردا مردم فهمیدند که دیشب علی دفن شده. محل دفن علی کجاست؟ گفتند لازم نیست کسی بداند؛ و حتی بعضی نوشتهاند امام حسن علیه السلام صورت جنازهای را تشکیل دادند و به مدینه فرستادند که مردم خیال کنند که علی علیه السلام را بردند مدینه دفن کنند، چرا؟ به خاطر همین خوارج. برای اینکه اگر اینها میدانستند علی را کجا دفن کردهاند، به مدفن علی جسارت میکردند، میرفتند نبش قبر میکردند و جنازه علی را از قبرش بیرون میکشیدند. تا خوارج در دنیا بودند و حکومت میکردند، غیر از فرزندان علی و فرزندانِ فرزندان علی (ائمه اطهار) کسی نمیدانست علی کجا

[١] زمر/ ١٩.