مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٠ - ایمان اجباربردار نیست

حسین از من هم شفاعت کند.

این تذکر و بیداری کار را به جایی رساند که همین زهیرِ کارِه از ملاقات امام حسین، به جایی رسید که در صدر اصحاب اباعبد اللَّه قرار گرفت و روز عاشورا اباعبد اللَّه میمنه را به زهیر داد. آنقدر این مرد، شریف از آب درآمد که میدانیم در روز عاشورا وقتی که اباعبد اللَّه تنها ماند و دیگر احدی از اصحاب و یاران و اهل بیتش نبود، آنگاه که آمد وسط میدان و اصحاب خودش را صدا زد، یکی از افرادی که در ردیف اول، نامشان را برد جناب زهیر بود: «یا اصْحابَ الصَّفا وَ یا فُرْسانَ الْهَیجاءِ یا مُسْلِمَ بْنَ عَقیلٍ یا هانِی بْنَ عُرْوَةَ وَ یا زُهَیرُ قوموا عَنْ نَوْمَتِکمْ بَنِی الْکرامِ وَ ادْفَعوا عَنْ حَرَمِ الرَّسولِ الطُّغاةَ اللِّئامَ». خلاصه میگوید: زهیر جان! عزیزم! چرا خوابیدهای؟ بلند شو از حرم پیغمبر خودت دفاع کن.

و لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلی العظیم. باسمک العظیم الاعظم الاجلّ الاکرم یا اللَّه ....

پروردگارا، عاقبت امر همه ما ختم به خیر بفرما، خوف و خشیت خودت را در قلبهای همه ما قرار بده، نیتهای همه ما را خالص بگردان ...