مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٨٩ - اتحاد اسلامی

الْخِلافَ» من اختلاف را دوست نمیدارم. عباس گفت: «اذاً تَری ما تَکرَهُ» یعنی بنابراین با آنچه دوست نداری مواجه خواهی شد.».

در جلد دوم، ذیل خطبه ٦٥ نقل میکند:

«یکی از فرزندان ابولهب اشعاری مبتنی بر فضیلت و ذی حق بودن علی و بر ذمّ مخالفانش سرود. علی او را از سرودن این گونه اشعار که در واقع نوعی تحریک و شعار بود نهی کرد و فرمود:«سَلامَةُ الدّینِ احَبُّ الَینا مِنْ غَیرِهِ» برای ما سلامت اسلام و اینکه اساس اسلام باقی بماند از هر چیز دیگر محبوبتر و باارجتر است.».

از همه بالاتر و صریحتر در خود نهج البلاغه آمده است. در سه مورد از نهج البلاغه این تصریح دیده میشود:

١. در جواب ابوسفیان، آنگاه که آمد و میخواست تحت عنوان حمایت از علی علیه السلام فتنه بپا کند فرمود:

شُقّوا امْواجَ الْفِتَنِ بِسُفُنِ النَّجاةِ وَ عَرِّجوا عَنْ طَریقِ الْمُنافَرَةِ، وَضَعوا تیجانَ الْمُفاخَرَةِ [١].

امواج دریای فتنه را با کشتیهای نجات بشکافید، از راه خلاف و تفرقه دوری گزینید و نشانههای تفاخر بر یکدیگر را از سر بر زمین نهید.

٢. در شورای ٦ نفری پس از تعیین و انتخاب عثمان از طرف عبد الرحمن بن عوف فرمود:

لَقَدْ عَلِمْتُمْ انّی احَقُّ النّاسِ بِها مِنْ غَیری وَ وَاللَّهِ لَاسَلِّمَنَّ ما سَلِمَتْ