مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٦٥ - در آیینه این عصر

وی در مقدمه شرح خود میگوید:

«در همه مردم عرب زبان یک نفر نیست مگر آنکه معتقد است سخن علی علیه السلام بعد از قرآن و کلام نبوی شریفترین و بلیغترین و پرمعنیترین و جامعترین سخنان است.».

علی الجندی، رئیس دانشکده علوم در دانشگاه قاهره، در مقدمه کتاب علی بن ابیطالب، شعره و حکمه درباره نثر علی علیه السلام میگوید:

«نوعی خاص از آهنگ موسیقی که بر اعماق احساسات پنجه میافکند در این سخنان هست. از نظر سجع چنان منظوم است که میتوان آن را شعر منثور نامید.».

وی از قدامة بن جعفر نقل میکند که گفته است:

«برخی در سخنان کوتاه توانایند و برخی در خطبههای طولانی، و علی در هر دو قسمت برهمه پیشی گرفته است، همچنانکه در سایر فضیلتها.».

طه حسین، ادیب و نویسنده معروف مصری معاصر، در کتاب علی و بنوه داستان مردی را نقل میکند که در جریان جنگ جمل دچار تردید میشود، با خود میگوید چطور ممکن است شخصیتهایی از طراز طلحه و زبیر برخطا باشند؟! درد دل خود را با خود علی علیه السلام در میان میگذارد و از خود علی میپرسد که مگر ممکن است چنین شخصیتهای عظیم بیسابقهای بر خطا روند؟ علی به او میفرماید:

«انَّک لَمَلْبوسٌ عَلَیک. انَّ الْحَقَّ وَ الْباطِلَ لایعْرَفانِ بِاقْدارَ الرِّجالِ، اعْرِفِ الْحَقَّ تَعْرِفْ اهْلَهُ، وَ اعْرِفِ الْباطِلَ تَعْرِفْ اهْلَهُ.»