مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٥٩ - تأثیر و نفوذ

سخنان نغز آن حضرت کتمان نمیکرده است. چنانکه هنگامی که علی علیه السلام خطبه معروف «شقشقیه» را انشاء فرمود، ابن عباس حضور داشت؛ در این بین، مردی از اهل سواد کوفه نامهای که مشتمل بر مسائلی بود به دست آن حضرت داد و سخن قطع شد. علی علیه السلام پس از قرائت آن نامه، با آنکه ابن عباس تقاضا کرد سخن را ادامه دهد ادامه نداد. ابن عباس گفت: هرگز در عمر خود از سخنی متأسف نشدم آنچنان که بر قطع این سخن متأسف شدم.

ابن عباس در مورد یکی از نامههای کوتاه علی که به عنوان خودش صادر شده میگوید: «بعد از سخن پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از هیچ سخنی به اندازه این سخن سود نبردم» [١] معاویة بن ابی سفیان که سرسختترین دشمنان وی بود، به زیبایی و فصاحت خارق العاده سخن او معترف بود.

محقن بن ابی محقن به علی علیه السلام پشت میکند و به معاویه رو میآورد و برای اینکه دل معاویه را که از کینه علی علیه السلام میجوشد خرسند سازد گفت: از نزد بی زبانترین مردم به نزد تو آمدم.

آنچنان این چاپلوسی مشمئز کننده بود که خود معاویه او را ادب کرد. گفت: وای برتو! علی بیزبانترین افراد است؟! قریش پیش از علی از فصاحت آگاهی نداشت، علی به قریش درس فصاحت آموخت.

تأثیر و نفوذ

آنان که پای منبر او مینشستند، سخت تحت تأثیر قرار میگرفتند. مواعظ وی دلها را میلرزانید و اشکها را جاری میساخت. هنوز هم کدام دل است که خطبههای موعظهای علی علیه السلام را بخواند و یا گوش کند و به لرزه درنیاید. سید رضی پس از نقل خطبه معروف «الغراء» [٢] میگوید: وقتی که علی علیه السلام این خطابه را القا کرد بدنها لرزید، اشکها جاری شد، دلها به تپش افتاد!.

همام بن شریح از یاران وی است. دلی از عشق خدا سرشار و روحی از آتش