مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٦ - داستان داوود علیه السلام و مسأله استخدام وسیله

پاسخ به دو پرسش

داستان داوود علیه السلام و مسأله استخدام وسیله

در موضوع استخدام وسیله که برای دعوت و ارشاد به حق، از باطل نباید استفاده کرد سؤال کردهاند: پس در داستان داوود پیغمبر که در قرآن کریم آمده است مطلب از چه قرار است؟ ممکن است برخی با این داستان سابقه نداشته باشند.

داستان آنطور که در قرآن آمده است همین قدر است که میفرماید: داستان بنده ما داوود را یاد کن آنگاه که در محراب بود و ناگاه از بالای محراب، جمعی (گروه متخاصم) آمدند، که ظاهر این است که بیش از دو نفر بودهاند اگرچه در یک جا به زبان فرد میگوید: «انَّ هذا اخی» ولی تعبیرهای دیگر تعبیرهای جمع است و مثل اینکه بیش از دو نفر بودهاند. قرآن مطلب را به این صورت طرح کرده است که این دو نفر نزد داوود آمدند. (و میدانید که داوود از کسانی است که هم پیغمبر خدا و هم مَلِک و پادشاه یعنی حاکم در میان قوم خودش بوده است). یکی از این دو نفر از دیگری شکایت کرد (یا یکی از افراد به نمایندگی جمع از دیگری شکایت کرد) گفت: این برادر من است (حالا یا واقعاً برادر صُلبی بوده است یا برادر دینی) نود و نه گوسفند دارد و من یکی بیشتر ندارم، در عین حال آمده از من همان یکی را هم با