درداستان داوود هم قضیه از این قرار بود. این داستان مرغ و عاشق شدن داوود زن اوریا را و بعد به کشتن دادن داوود اوریا را [یک داستان جعلی است] و حتی بدترش را هم گفتهاند که هنوز اوریا کشته نشده بود که داوود- العیاذباللَّه- زن او را به خانه خودش آورد و با او زنا کرد و خیال کرد کار گذشته است ولی بعد از مدتی آن زن به او اطلاع داد که من حامله شدهام، تکلیف چیست؟ وقتی که داوود دید این زن از او حامله شده و فردا بچه متولد میشود و مشتش باز میگردد، دستور داد کشته شود!.

قرآن داستان داوود را به آن نزاهت و نظافت نقل کرده و توراتِ تحریفی این داستان را به این کثافت نقل کرده است. بعد آمدند این روایات مجعول را به زبان خود مسلمین هم انداختند. ارزش ائمه در اینجا آشکار میشود. امام رضاست که میآید دروغ اینها را روشن میکند و میگوید این چرندها و مزخرفات چیست که میگویید؟! این نسبتها چیست که به پیغمبر خدا میدهید؟! در کجای قرآن چنین مطلبی آمده است؟! قرآن که قضیه را بیش از این نقل نمیکند که افرادی آمدند [نزد داوود و یکی از آنها از دیگری شکایت کرد]، و در مورد قضاوت نیز همین مقدار میگوید که داوود وقتی که سخن مدعی را شنید فوراً حکم خودش را گفت، بعد یکدفعه متوجه شد که اشتباه کرده و بعد استغفار کرد. قضیه از این قرار بوده و صحبت زنی مطرح نبوده است.

قضیه دو جنبه دارد: آیا اینها فرشته بودند یا انسان؟ اگر انسان بودند پس قضیه، قضیه واقعی بوده و بنابراین خدا هم که آن انسانها را فرستاد، اصلًا آنها نیامده بودند برای اینکه به اصطلاح داوود را متنبّه کنند بلکه واقعاً برای آنها داستانی پیش آمده بود، ولی وقتی که داوود آن سرعت قضاوت را اعمال کرد خودش ناگهان متوجه شد. پس اینجا از یک وسیله غیر جایز، از یک امر دروغ استفاده نشده است.

و اما اگر آنهایی که آمدهاند مَلَک باشند و برای تنبّه داوود آمده باشند، این سؤال مطرح میشود که آن ملکها چگونه آمدند یک صحنه ساختگی برای بیداری داوود درست کردند؟! و سؤالی که از ما شد در واقع این بود که چطور دو فرشته آمدند یک صحنه ساختگی خلق کردند؟! البته هدفشان تنبّه داوود، و مقدس بود ولی داستانی که گفتند مجعول است.