ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ٢٢٩

- عَنْ عُبَيْدِ بْنِ زُرَارَةَ وَ الْفَضْلِ أَبِى الْعَبَّاسِ:

- عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ (ع):

٢. دلالت روايت‌

أ. متن روايت‌

«قَالَا قُلْنَا لِأَبِى عَبْدِ اللَّهِ (ع):

مَا تَقُولُ فِى رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً ثُمَّ مَاتَ عَنْهَا وَ قَدْ فَرَضَ الصَّدَاقَ؟

قَالَ (ع): لَهَا نِصْفُ الصَّدَاقِ وَ تَرِثُهُ مِنْ كُلِّ شَىْ‌ءٍ وَ إِنْ مَاتَتْ فَهُوَ كَذَلِكَ»

ب. ترجمه‌ى روايت‌

عبيد بن زراره و فضل ابى العباس مى‌گويند به امام صادق (ع) عرض كرديم:

چه مى‌فرماييد درباره‌ى مردى [كه در حال مرض‌] با زنى ازدواج كرد و سپس [در همان مرض‌] مى‌ميرد و [آن مرد] براى آن زن صداقى معين كرده است؟

امام (ع) مى‌فرمايد: براى اين زن نصف صداق (مهر) است و اين زن از تمامى اموال مرد ارث مى‌برد و اگر زن بميرد، پس شوهرش از همه اموال او ارث مى‌برد.

ج. نكات مهم اين روايت‌

- در اين روايت امام (ع) در پاسخ از عبارت «تَرِثُهُ مِنْ كُلِّ شَىْ‌ءٍ» استفاده مى‌فرمايند كه دلالت بر عموميّت مى‌كند؛ يعنى مى‌فرمايد: زوج و زوجه در توارث هيچ حرمانى از يكديگر ندارند.

د. نتيجه‌

اين حديث، معتبره است.

بررسى تعارض موثقه ابن ابى يعفور با هفده روايت و سهراه علاج آن‌

نتيجه‌اى كه از طائفه اول روايات- يا هفده روايت باب ششم- گرفته شد، اين بود كه: «زوجهاز جميعِ اراضيِزوج، محروماست»؛ امّا در طائفه دوم «دو» روايت، در