زمين خانه به حسب آن استبه طورى كه در آن حق سائر ورثه حفظ مى‌شودتا ارث شان فاسد نشده و از بين نرود و در خصوص زوجه‌ايكه داراى اولاد نيست شايد اين مطلب از جانب طائفه امر مسلمى است.

بنابراين، شايسته است در پاسخ به ايشان بگوييم:

\* اولًا: مگر شما نكاتى را كه به عنوان اشكال ثبوتى مطرح فرموديد، فراموش كرديد؟

\* ثانياً: شما كه فرموديد: «چطور مسئله‌ى به اين مهمى، در زمان پيامبر (ص) و اميرالمؤمنين (ع) مطرح نبوده؟»؛ حال اگر شما، همين مقدار از كلام خودتان را بپذيريد و به قول خود ملتزم باشيد، بازاين اشكال باقى است كه بالاخره، چرا پيامبراكرم (ص) در زمان حيات مباركشان با اينكه مسئله‌ى «ارث» مورد ابتلايمردم بوده، نفرمودند كه: «زوجه‌ى غير ذات ولد از عين عَقار محروم است»؟! لذا نكات شش‌گانه‌اى كه در ابتداى بحث مطرح كرديد،- به خصوص اولين نكته- بااين استدراكى كه بعداً آن را بيان كرديد، سازگار نيست.

\* ثالثاً: در جواب ايشان- كه در ادامه عبارتشان مى‌گويند: «كما انه لاينافى النكات التى اشرنا اليها» [١]- مى‌گوييم: مگر مى‌شود استدراكى كهاز كلام خويش نموديد، با آن نكات شش‌گانه منافات نداشته باشد؟!

سومين مناقشه بر اشكال اول بعض الفقهاء

ايشان با قرينه قرار دادن اين استدلال كه: «اكثر روايات دال بر حرمان زوجه از عقار، از امام باقر و صادق (ع) صادر شده است»؛ نتيجه گرفتند كه: ائمه‌ى قبل از صادقين (ع) و اميرالمؤمنين (ع) و پيامبر (ص) به اين مسئله اشاره‌اى نفرموده‌اند؟!

به عبارت ايشان توجه فرماييد:

«وعلى اى حال لا عين ولا اثر لهذا الحكم فى الروايات الواردة عن امير المؤمنين (ع) و

[١]. ر. ك. به: همان.