على ابن أذينة ...» [١] مضاف بر اينكه راوى اين روايت، ابن ابى عمير است كه احوالش در تحفظ و تحرز از روايات زبانزد و مشهور است، پس شايد مقطوعه از فرد ثقه‌اى به معصوم اسناد داده شده و زمانى كه كتب ابن ابى عمير از بين رفته فرد ثقه و معصوم نيز از ياد رفته، لذا روايت به ابن اذينه متوقف شده است.

دومين قرينه‌ى محقق عاملى (رحمه الله)، مؤيّد خبريت مقطوعه ابن اذينه‌

در اين مقطوعه، قبل از جناب «ابن ابى عمير» روات جليل القدرى همچون «يعقوب بن يزيد» و «محمد بن احمد بن يحيى» وجود دارند، كه همگى از جمله كسانى‌اند كه تا مطلبى برايشان مسلم نبوده كه روايت است يا خير، به نقل آن اقدام نمى‌كردند.

اصل عبارت ايشان چنين است:

«... و إلا فما كان ابن أبى عمير ليروى مذهب ابن أذينة و مثله يعقوب بن يزيد الثقة و كذا محمد بن أحمد الثقة الجليل ...» [٢] و گرنه [اگر چنين بود] ابن ابى عمير از مذهب ابن اذينه هيچ گاه روايت نمى‌كرد و همچنين ثقه‌اى مانند يعقوب بن يزيد همچون ابن ابى عمير عمل مى‌كرد و محمد بن احمد ثقه جليل القدر نيز مانند آن دو ...

ب: قرائن استدلال شده توسط مرحوم محقق شعرانى (رحمه الله)

اولين قرينه‌ى محقق شعرانى (رحمه الله)، مؤيّد خبريت مقطوعه ابن اذينه‌

حاصل كلام ايشان در تبيين اولين قرينه بر خبر بودن مقطوعه ابن اذينه اين است كه مى‌فرمايند:

همان‌طور كه در روايات ضعيف، عمل مشهور جابر ضعف سند است، در ما نحن فيه نيز چون مشهور بر طبق اين مقطوعه فتوا داده‌اند، لذا مقطوعه ابن‌

[١]. ر. ك. به: مفتاح الكرامة فى شرح قواعد العلامة (طرح قديم)، حسينى عاملى (رحمه الله)، ج ٨، ص: ١٩١

[٢]. ر. ك. به: همان.