ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ٢٧٩
قرائن منقوله مبنى بر روايت بودن مقطوعهى ابن اذينه
آن گونه كه نقل شد مرحوم حسينى عاملى (رحمه الله) صاحب كتاب «مفتاح الكرامة» و مرحوم محقق شعرانى (رحمه الله) در كتاب «تصحيح و تعليقالوافى»»، از جمله قائلين به مبناى دوم يعنى معتقدين به روايت بودن مقطوعهى ابن اذينه هستند؛ اين دو بزرگوار قرائن مختلفى ارائه مىدهند مبنى بر اينكه اين مقطوعه فتواى ابن اذينه نيست، بلكه كلام معصوم (ع) است.
بنابراين شايسته است جهت روشن شدن موضوع، به ذكر قرائن منقوله در كلام هر دو بزرگوار بپردازيم تا بتوانيم نسبت به صحت يا عدم صحتشان اظهار نظر نماييم.
الف: قرائن استدلا شده توسط مرحوم حسينى عاملى (رحمه الله)
اولين قرينهى محقق عاملى (رحمه الله)، مؤيّد خبريت مقطوعه ابن اذينه
صاحب كتاب «مفتاح الكرامة» مىفرمايد:
با توجه به اينكه اولين راوى قبل از ابن اذينه، جناب «محمد بن ابى عمير» است و ايشان از جمله افرادى است كه:
\* اولًا: تحفظ شديدى بر روايات داشته است؛
\* ثانياً: مواظب بوده كه غير از افراد ثقه، روايتى را از ديگران نقل ننمايد.
بنابراين، به جهت اينكه كتب جناب «ابن ابى عمير» همگى از بين رفته بود و او مجدداً به جمعآورى آنها همت گماشته است، از اين رو احتمال دارد وى، در اين مورد خاص، فراموش كرده راوى و امام (ع) را ذكر نمايد؛ بدين جهت، در ابن اذينه توقف كرده است.
اصل عبارت ايشان چنين است:
بنابراين، به جهت اينكه كتب جناب «ابن ابى عمير» همگى از بين رفته بود و او مجدداً به جمعآورى آنها همت گماشته است، از اين رو احتمال دارد وى، در اين مورد خاص، فراموش كرده راوى و امام (ع) را ذكر نمايد؛ بدين جهت، در ابن اذينه توقف كرده است.
اصل عبارت ايشان چنين است:
«... مضافاً إلى أن راويها ابن أبى عمير الذى علم حاله فى التحفظ و التحرز؛ فلعلها كانت مسندة إلى معصوم عن ثقة و لما ذهبت كتبه نسى الثقة و المعصوم فوقف بها