ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ١٩١

دهنده‌ى اضطراب قبلى وى و از بين رفتن آن است.

نقض و ابرام بر اشكال محقق بروجردى (رحمه الله)

\* اولًا: همان‌گونه كه در انتهاى بحث بررسى نكات مهم روايت چهارم بيان شد، بخش اول استدلال محقق بروجردى (رحمه الله) مبنى بر اينكه روايت چهاردهم به كلام معصوم (ع) شباهتى ندارد، مورد قبول است؛ امّا اين استدلال در تمام روايت، جارى نيست.

به عبارت ديگر:

اين امكان وجود دارد كه راوى، يك قسمت از روايت را نقل به معنا كرده باشد؛ ولى مسلماً عبارت «لَا تَرِثُ مِنَ الْعَقَارِ شَيْئاً» از معصوم (ع) است؛ يعنى امام (ع) در ابتداءفرموده‌اند: «زوجه از عقار، ارث نمى‌برد» و سپس علّت آن را بيان فرموده‌اند.

\* ثانياً: بر فرض پذيرش اين استدلالكه اين روايت، سنداً و دلالتاً داراى مشكل است؛ امّا دلالت آن با توضيحى كه گذشت و به انضمام روايات صحيحه، قابل پذيرش است.

\* ثالثاً: هر چند اشكال دوم و سوم محقق بروجردى (رحمه الله) مورد قبول است، امّا اشكال ديگرى هم به اين روايت وارد است و آن اينكه در طريق شيخ صدوق (رحمه الله) به «محمد بن سنان»، شخصى بنام «على بن عباس» وجود دارد كه از ضعفاست.

- روايت شانزدهم معروف به صحيحه «احول» است؛ در اين روايت، كلمه «عقار» بكار رفته و در حديث هفدهم نيز به صورت اضافه به رجل آمده‌

- است؛ يعنى‌ «عَقَارِ الرَّجُلِ».

- اشكال محقق بروجردى (رحمه الله) به روايت شانزدهم‌

مرحوم آيت الله بروجردى (رحمه الله) با اينكه اين روايت را جز روايات صحيحه مى‌شمارند، امّا قائل‌اند به اينكه، طبقات روات، در اين روايت با يكديگر فرق‌