ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ١٣٨

شده [و از عين خانه و زمين ارث نمى‌برد] به جهت اين است كه بعداً نرود و ازدواج كند و بر اهل ميراث شخص ديگرى را كه ضرر به مواريثشان مى‌زند، وارد نمايد.

ج. لغات روايت‌

- الطُّوبُ:

ص شيخ صدوق (رحمه الله) طوب را به طبقه‌هاى پخته شده از آجر معنا مى‌كند.

«الطَّوَابِيقُ الْمَطْبُوخَةُ مِنَ الْآجُرِّ»

به طبقه‌هاى پخته شده از آجر گويند

ص فيومى در «مصباح المنير» در اين باره مى‌گويد:

« (طوب): الطُّوبُالْآجُرُّ» [١]

طوب همان آجر است.

د. نكات مهم اين روايت‌

تحقيقات محمدحسن دانش، بررسى آخرين و برترين آراء و نظريه ها پيرامون ارث زوجه از زمين، ١جلد، مركز فقهى ائمه اطهار(ع) - قم، چاپ: الاول، ١٣٩٠ه.ش.

ارث زوجه ؛ ص١٣٨

امام (ع) در اين روايت، همچون روايات دوم، سوم و هفتم به حكمت حرمان زوجه از عَقار خانه اشاره كرده و مى‌فرمايند:

«لِئَلَّا يَتَزَوَّجْنَ فَيَدْخُلَ عَلَيْهِمْ يَعْنِى أَهْلَ الْمَوَارِيثِ مَنْ يُفْسِدُ مَوَارِيثَهُمْ» [٢]

اينكه زن (زوجه) از عقار خانه ارث نمى‌برد براى اين است كه او بعداً نرود و ازدواج كند و بر اهل ميراث، شخص ديگرى را كه ضرر به مواريثشان مى‌زند

وارد نمايد.

\* در دو طريق از سه طريق اين روايت، يعنى طريق مرحوم كلينى (رحمه الله) و طريق مرحوم شيخ طوسى (رحمه الله) شخص مجهولى بنام «معلى بن محمد» وجود دارد كه ضعيف است.

ه. نتيجه‌

در مجموع، اين حديث ضعيف است.

[١]. ر. ك. به: المصباح المنير فى غريب الشرح الكبير، فيومى، ج ٥ ص ٤٤٧

[٢]. ر. ك. به: وسائل الشيعة، شيخ حر عاملى (رحمه الله)، ج ٢٦، ص ٢٠٩.