روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٨١ - ترجمه
ايشان بر كند [١]،و نصب او بر حال است أى متتابعة أو قاطعة مهلكه على اختلاف الأقوال.
فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهٰا صَرْعىٰ ،تو مردان را ديدى در آنجا افتاده،واحدها «صريع». كَأَنَّهُمْ أَعْجٰازُ نَخْلٍ خٰاوِيَةٍ ،بهدرستى كه [٢]ايشان گونۀ درختان خرمااند خشك شده و پوسيده گشته كه باد برآيد و آن را از بن بشكند يا از بيخ بركند و بيفگند.
فَهَلْ تَرىٰ لَهُمْ مِنْ بٰاقِيَةٍ ،از ايشان هيچ بقيّتى مىبينى؟و در«باقيه [٣]»دو قول گفتند:يكى آنكه مصدر است،كالعافية،أى من بقاء،و يكى آنكه من نفس باقية [٤]،صفت محذوفى موصوف [٥]باشد.
وَ جٰاءَ فِرْعَوْنُ وَ مَنْ قَبْلَهُ ،ابو عمرو و كسائي و يعقوب-و در شاذّ حسن [و] [٦]سلمىّ و جحدرىّ-خواندند:[به كسر«قاف»و فتح«با»يعنى و من معه من جنوده و أشياعه.باقى قرّاء خواندند:و من قبله] [٧]،به فتح«قاف»و سكون «با»،يعنى آنان كه پيش او بودند. [وَ الْمُؤْتَفِكٰاتُ] [٨]،عامّۀ قرّاء به جمع خواندند و حسن بصرى خواند:«و المؤتفكة»بر لفظ واحد،و اهل زمين [٩]. اَلْمُؤْتَفِكٰاتُ بِالْخٰاطِئَةِ ،أى بالخطيئة و المعصية،و اين نيز مصدرى است على وزن الفاعلة، أى بالخطاء و الكفر.
فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ ،در رسول خداى عاصى شدند،يعنى هريكى از
[١] .آد،گا:بركنند.
[٢] .آد و ديگر نسخه بدلها:پنداشتى،كه بر متن مرجّح مىنمايد.
[٣] .اساس:باقى،با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.
[٤] .آد،كا+أو من حياة باقية.
[٥] .آد و ديگر نسخه بدلها:موصوفى محذوف.
[٨] [٧] [٦] .اساس:ندارد،با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.
[٩] .آد،گا:يعنى اهل زمين،كا:يعنى آنان كه پيش او بودند اهل زمين.