روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٥٥ - ترجمه

آن فرمان خداى فروفرستاد به شما،و هركه بترسد از خداى كفّاره كند [١]از او بديهاى او و بزرگ گرداند او را مزدش.

ساكن كنيد ايشان را ازآنجا كه ساكن باشيد از توانگرى [٢]شما و مرنجانيد ايشان را تا تنگ گيريد بر ايشان و اگر باشند خداوندان بار نفقه كنيد بر ايشان تا بنهند بارشان،و اگر شير دهند از براى شما بدهيد مزدشان و بفرماييد ميان شما به نيكى،و اگر سختى كنيد شير دهد او را ديگرى.

تا نفقه كند خداوند فراخى[از توانگرى] [٣]و اگر تنگ كنند بر او روزى او نفقه كند از آنچه داده باشد او را خداى،تكليف نكند خداى تنى را مگر آنچه داد او را،زود بود كه كند خداى بعد از دشخوارى آسانى.

[٤٩-پ] و[بسا] [٤]از دهى كه عاصى شد از فرمان خداى و رسولش،ما حساب كرديم او را حسابى سخت و عذاب كرديم عذابى منكر.

بچشد عاقبت كار[خود] [٥]و باشد عاقبت كار او زيان.