پسر عمم اشارت كرد به او،برفتم.هشام بن العاص را ديدم،برفتم تا آب به او دهم نالۀ ديگر برآمد.او اشارت كرد كه آب بدو ده [١].چون به نزديك او رسيدم جان بداده بود.[تا به نزديك هشام آمدم او نيز جان بداده بود] [٢].با نزديك پسر عمّ آمدم جان بداده بود.گفتم:سبحان‌اللّٰه!ايثار اين باشد.

در خبر است كه حضرت اميرالمؤمنين على-صلوات اللّٰه و سلامه عليه-روزى جماعتى را ديد گفت:

من انتم، كيستيد شما؟گفتند:

نحن قوم متوكّلون ،ما جماعتى‌ايم متوكّلون،به توكّل زندگانى كنيم.گفت:توكّل شما به كجا رسيده است [٣]؟گفتند:

اذا وجدنا اكلنا و اذا فقدنا صبرنا، چون بيابيم بخوريم و چون نيابيم صبر كنيم.[على-عليه السّلام] [٤]گفت:

هكذا يفعل الكلاب عندنا، سگان به نزديك ما همچنين كنند.گفتند:پس چگونه بايد كرد يا اميرالمؤمنين ؟گفت:چنان كه ما كنيم،چون نيابيم شكر كنيم و چون بيابيم ايثار كنيم.

ذو النّون مصرى را پرسيدند كه:زهد چه باشد؟گفت سه چيز[باشد] [٥]:

ترك طلب المفقود و تفريق المجموع و الايثار بالقوت ،گفت:آنچه داريد بدهيد و آنچه نداريد مجوييد [٦]و آنچه قوت تو باشد به آن ايثار كنيد [٧]. وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ،گفت:هركس را كه او را نگاه دارند از بخل نفس،ايشان ظفريافتگان باشند.و«شحّ»در كلام عرب بخلى باشد با حرص، يقال:شحيح بين الشّحّ و الشّحّة و الشّحاحة،قال عمرو بن الكلثوم-شعر:

ترى اللّحز الشّحيح اذا امرّت عليه بماله فيها مهينا

[١] .آد،كا،گا+خواستم كه او را آب دهم.

[٢] .اساس:افتادگى دارد،از آد آورده شد.

[٣] .آد،كا،گا:شما تا كجاست.

[٥] [٤] .اساس:ندارد،با توجّه به كا افزوده شد.

[٦] .آد،كا،گا:نخورى.نخوريد.

[٧] .آد،كا،گا:ايثار كنى/ايثار كنيد.