روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٢٠ - ترجمه

خاص امام را باشد چنان كه زمين بنو النّضير رسول را بود،و همچنين زمينهاى موات كه آن را مالكى نباشد امام را بود كه احياى آن كند يا به كسى دهد تا احياى آن كند بر خراجى و قرارى.

وَ مٰا آتٰاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مٰا نَهٰاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللّٰهَ ،آنچه رسول به شما دهد [١]بستانيد،و آنچه نهى كند شما را از آن بازايستيد.حسن گفت:در اين آيت رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-غنيمت به ايشان داد [٢]و ايشان را از خيانت نهى كرد [٣]،و حمل او بر عموم كردن اولى‌تر باشد،چه الفاظ عموم قرآن چون مطلق باشد و مخصّصى [٤]نباشد،حمل كردن بر عموم واجب بود.و حكم بن عمير الثّماليّ [٥]گفت كه رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-گفت:قرآن سخت [٦]مستصعب است بر آنكه تركش كند،و خوار است بر آنكه متابعت او كند و طلب كند او را.و حديث من صعب و مستصعب و او حكم [٧]است،هركه تمسّك كند به حديث من و جمع كند ميان او و قرآن بر او خوار باشد [٨]،و هركه به قرآن تهاون كند و به حديث من،در دنيا و آخرت زيانكار باشد.و شما را فرموده‌اند كه:قول من گيريد و فرمان من كار بنديد و متابعت سنّت من كنيد،هركه به قول من راضى باشد به قرآن راضى باشد،و هركه به قول من استهزاء كند به قرآن استهزاء كرده باشد،قوله تعالى [٩]: وَ مٰا آتٰاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مٰا نَهٰاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللّٰهَ .