روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٤٢

خويش هيچ‌كس.

مگرآنكه بپسندد از پيغمبر كه اوست اندر آيد از پيش او و از پس او نگاهبانان.

تا پديد آيد كه به رسانيدند پيغامهاى خدايشان و اندر رسيد به آنچه نزديك ايشان بود و بشمارد هر چيزى را به شمار.

قوله تعالى: قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ ،بگوى اى محمّد كه وحى كردند به من كه گروهى از جنّيان گوش به آواز من كردند كه من قرآن مى‌خواندم و بشنيدند و گفتند:ما قرآنى عجب مى‌شنويم.مفسّران گفتند:اينان نه كس [١]بودند از جنّيان نصيبين كه گوش با قرائت [٢]رسول كردند-و قصّۀ ايشان برفته است.ابو حمزة الثّمالىّ گفت:از [٣]جنّيان بنى الشّيصبان [٤]بودند و ايشان گروهى‌اند كه[٨٢-پ]از ايشان بيشتر نباشد [٥]به عدد،و عامّۀ لشكر ابليس از ايشان باشند [٦].چون با قوم خود[رفتند] [٧]گفتند:ما قرآنى عجب مى‌شنويم كه اين [قرآن] [٨]راهنماست به صلاح،لا جرم ايمان آورديم به او.و نيز ازاين‌پس با خداى تعالى انباز نخواهيم گرفتن.

ابن كثير و ابو عمرو خواندند:(قل اوحى الى أنه استمع نفر من الجن،و ان