روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٩١ - ترجمه

رضاى زنانت-و او خداى غفور و رحيم است.

عكرمه گفت:اين آيت در حقّ آن زن آمد كه خويشتن به رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-داده بود.به هبه،و نام او امّ شريك [١]بود.رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-او را به هبه قبول نمى‌كرد براى دل زنانش.اين سه قول گفتند [٢]در اين [٣]آيت.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ ،خداى تعالى تقدير كرد و قطع كرد آنچه سوگند را بدان حلّ كنند [٤]،و اين دليل است بدان كه [٥]رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم- سوگند خورده بود و نگفته بود:«هى علىّ حرام»،و به نزديك بيشتر فقها اين سوگند نباشد [٦]،و تحلّة اليمين را معنى است كه چيزى كند كه تبعيت سوگند از او ساقط شود،و اين به يك چيز باشد از دو چيز:امّا كفّارت[و آن] [٧]به نزديك ما،بعد الحنث باشد،و امّا آنچه بدان [٨]سوگند خورده باشد به جاى آرد،چنان كه گويد:

و اللّٰه إنّي آكل من هذا الطّعام،اگرچه اندكى خورد تحلّت سوگند باشد [٩].و براى آن تحلّة اليمين را عبارت كردند از چيزى اندك في قولهم:لا أفعل ذلك الّا تحلّة القسم.خداى تعالى گفت:خداى بيان كرده است تحلّة و تحليل سوگند شما به بيان كفّاره در سورة المائده،آنجا كه گفت: فَكَفّٰارَتُهُ إِطْعٰامُ عَشَرَةِ مَسٰاكِينَ -الى قوله: ذٰلِكَ كَفّٰارَةُ أَيْمٰانِكُمْ إِذٰا حَلَفْتُمْ [١٠].