روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٩ - ترجمه

آنگه گفت: يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنٰاتِ ،ياد كن اى محمّد آن روزى كه تو بينى مردان مؤمن را و زنان مؤمنات را كه نور ايشان مى‌رود و سعى مى‌كند و مى‌شتابد در پيش ايشان و بر دست راستشان،گفتند:جملۀ جهات خواست،الّا آن است كه اكتفا كردند به ذكر بعضى از كل،بعضى ديگر گفتند:تخصيص جهت از پيش براى آن كرد كه نور از رويهاى ايشان مى‌تابد براى وضو و نماز و سجده كه كرده باشند،

لقوله-عليه السّلام: امّتى الغرّ المحجّلون يوم القيمة من آثار الوضوء ،گفت:امّت من أغرّ محجّل باشند روز قيامت از آثار وضو و نماز،و امّا [١]دست راست در خبر است كه:بندۀ مؤمن كه او تسبيح كرده باشد به انگشتان شمرده [٢]و نگاه داشته از سر هر [٣]انگشتى از انگشتان او به‌مانند مشعله‌اى نور مى‌درخشد [٤].

عبد اللّه مسعود گفت:نورشان به قدر عملشان باشد،مرد بود كه نور او چند درخت خرما باشد.و بود كه چند قامت مردى بود،و آن‌كس را كه از آن كمتر نبود به مقدار انگشتى باشد،گاه[بتابد كه] [٥]ببينند و گاه نبينند.

قتاده گفت مرا روايت كردند از رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-كه او گفت:روز قيامت مرد باشد كه نور او چندان باشد كه از مدينه تا عدن و صنعاء [٦]يمن تابد،و كم از آن تا چندانى بود كه جاى قدم خود بيند و بس،و مؤمن بود كه او را چندانى نور بود كه آتش دوزخ را بنشاند و تاب ببرد تا آنجا كه بر صراط مى‌گذرد،از دوزخ آواز مى‌آيد[كه] [٧]:

جز يا مؤمن فانّ نورك اطفأ لهبي ،بگذر اى مؤمن كه نور تو نار ما را بكشت.

بشريكم اليوم جنّات تجري من تحتها الانهار ،