روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢١ - ترجمه

اُنْظُرُونٰا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ ،گفت و ازآنجاست كه حكايت كرد از مؤمنان كه:

يَقُولُونَ رَبَّنٰا أَتْمِمْ لَنٰا نُورَنٰا [١]،ترس آن را كه نبايد كه با ايشان هم آن معامله رود و يكى از شعرا اين قدر تضمين كرد در مصراعى گفت:

أثّرت أيدى البلى في دوركم منذ اقوت دوركم عن [٢]حوركم
قد ضللنا في دجى ليل النّوى فانظرونا نقتبس من نوركم
جواب دهند مؤمنان ايشان را كه [٣]: اِرْجِعُوا وَرٰاءَكُمْ ،بازپس رويد و طلب نور ازآنجا كنيد كه ما [٤]نور از دنيا آورديم،اين نور آن وضوهاست به طهارتها كه ما در سرماى سرد كرديم [٥]،ايشان در اين باشند. فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ ،بزنند ميان ايشان بارويى [٦]،ديوارى بكنند [٧]كه آن را درى بود.كسائي گفت«با»صله است،و التّقدير:ضرب بينهم سور.گفتند:اين ديوارى باشد حاجز و حايل ميان بهشت و دوزخ كه

باب باطنه فيه الرّحمة ،در اندرون او [٨]رحمت بود،مراد به«باطن»بهشت است. فِيهِ الرَّحْمَةُ ،در او رحمت است.و قوله:فيه،ضمير راجع است با لفظ دون [٩]معنى. وَ ظٰاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ ،اى من قبل الظّاهر العذاب،و ظاهر او از قبل ظاهر[او] [١٠]عذاب باشد،يعنى دوزخ.ابو سيّار [١١]گفت:با علىّ بن عبد اللّه عبّاس بودم به نزديك وادى جهنّم [١٢]،گفت از پدرم شنيدم عبد اللّه عبّاس كه اين آيت