انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٣ - جايگاه انسان در دنيا و آخرت

خون‌آلود باشد و هر قدر هم مراقب باشند سقوط آزاد به پايين چيزى نيست كه انسان از آن سالم بيرون بيايد.

حالت بى‌وزنى در كره زمين تنها در حال سقوط آزاد پيدا مى‌شود مثل اينكه انسان از بلندى به پايين مى‌افتد، آن چند ثانيه‌اى كه در هوا معلّق است حالت بى‌وزنى است؛ يعنى همان حالتى كه مسافران فضا پيدا مى‌كنند.

ملاحظه مى‌كنيد اين مسافرت فضايى تمرين‌هاى زيادى را مى‌طلبد كه همراه با درد و رنج است تا چه رسد به مسافرت بزرگ اخروى. انسان بايد چقدر تمرين كند، ناراحتى‌ها را به جان بخرد و با نفسش مخالفت ورزد تا بتواند به پيروزى بزرگ اخروى دست يابد. مگر مى‌شود بى‌درد و رنج و نچشيدن محروميّت و مصائب به جايى رسيد؟ بسيارى از كسانى كه به رده‌هاى بالاى نظامى دست يافته‌اند تمرين‌هاى سختى را گذرانده‌اند. تشنگى و گرسنگى مى‌چشند، گاهى مدّتى در آب زندگى مى‌كنند و بدن خويش را ورزيده مى‌سازند.